کارگروه برق

کارگروه برق

 

مقدمه‌ای بر صنعت برق:

با اختراع ماشین گرام در سال ۱۲۵۰ هجری شمسی گامی اساسی در راه ایجاد صنعت برق و تجاری‌سازی آن برداشته شد؛ چراکه، پس از این اختراع تبدیل انرژی مکانیکی و هر نوع انرژی دیگری که بتوان با آن کار مکانیکی تولید کرد به الکتریسیته ممکن می‌شد. یازده سال پس از این اختراع توماس ادیسون اولین موسسه برق تجاری خود را برای تأمین روشنایی در یکی از خیابان‌های نیویورک در ایالات متحده آمریکا راه‌اندازی کرد. اولین مولد برق در ایران، سه سال پس از تأسیس موسسه‌ی برق ادیسون به کار افتاد. از اوایل قرن چهاردهم هجری شمسی با آگاهی کشور از مزایای الکتریسیته، رفته رفته تأسیساتی برای تولید، توزیع و فروش برق در شهرهای کوچک و بزرگ این سرزمین ایجاد شد اما به دلیل قرار داشتن در ابتدای مسیر این تأسیسات عموماً در مقیاس کوچک و به صورت گسسته از هم ایجاد می‌شدند و یک شبکه‌ی سراسری برق به شکلی که امروز در کشور مشاهده می‌کنیم هنوز پدید نیامده بود. در سال ۱۳۱۰ برای اولین بار بحث شبانه‌روزی کردن برق تهران در میان دولت‌مردان مطرح شد و پس از شش سال و با گذراندن فراز‌ و نشیب‌های فراوان، بالاخره در بیست و پنجم شهریورماه سال ۱۳۱۶ نیروگاه بخاری ساخت کارخانه اشکودای چکسلواکی با قدرت ۶۴۰۰ کیلووات در محل کنونی شرکت برق منطقه‌ای تهران نصب شد و به بهره‌برداری رسید. پیشرفت‌های صنعت برق ادامه یافت و در کنار آن پدید آمدن رشته‌های دانشگاهی این زمینه نیز با تولید مهندسان متخصص به کمک بومی‌سازی این صنعت در کشور آمدند. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران اهداف بلندی هم‌چون خودکفایی در صنعت برق و کوتاه کردن دست مشاوران و پیمانکاران خارجی از طرح‌های توسعه‌ی صنعت برق در دستورکار قرار گرفت و قطار توسعه‌ی صنعت برق کشور در ریل گسترش این صنعت به منظور افزایش رفاه همگانی و متمرکز کردن این صنعت در جهت توسعه‌ی اقتصادی و رفع محرومیت در سرتاسر ایرانِ عزیز افتاد، قطاری که با وجود هشت سال جنگ تحمیلی هم‌چنان با قدرت به حرکت خود ادامه داد و لحظه‌ای از حرکت بازنایستاد. با پایان گرفتن جنگ تحمیلی و ترمیم خسارت‌های وارده‌ی این جنگ به صنعت برق کشور مسیر توسعه‌ی این صنعت به نحوی ادامه پیدا کرد که ایرانِ عزیز را از نظر ابعاد این صنعت به رتبه‌ی نخست غرب آسیا و رتبه‌های بالای جهانی رساند. صنعت برق از ویژگی های منحصر به فرد در بین صنایع زیرساختی برخوردار است و از لحاظ اقتصادی و مالی می توان به سرمایه‌بر بودن طرح‌های این صنعت و پایین بودن نرخ بازگشت سرمایه اشاره کرد با این اوصاف صنعت برق با چالش‌های زیادی روبه‌رو است. دراین بین تعدادی را می‌توان به عنوان عمده‌ترین مسائل در این صنعت برشمرد که عبارتند از: نوسانات نرخ ارز، اجرایی نشدن مفاد تایید شده در قراردادهای بین بخش‌خصوصی و دولت، واقعی نبودن قیمت برق، بدهی‌های وزارت نیرو، افت محسوس بودجه بخش برق و وضعیت نامطلوب صادرات تجهیزات و خدمات فنی و مهندسی. عده ای از کارشناسان عقیده دارند نوسانات نرخ ارز و همچنین کاهش بودجه دراین صنعت مشکلات بسیاری را فراهم کرده، تا جایی که منجر به ورشکستگی بسیاری از شرکت‌های فعال در حوزه برق شده است. همه‌ی این‌ها نشان می‌دهد که این صنعت در کشور نیازمند توجه بیش‌تر و یا حتی تحولی اساسی است چراکه این صنعت موتور توسعه‌ی دیگر بخش‌های کشور نیز می‌باشد. می‌توان با بهره بردن از روش‌های نوین تولید برق و هم‌چنین اصلاح نظام مدیریتی و تعرفه‌گذاری، روزهای بهتری را به این صنعت هدیه کرد، هدیه‌ای که به دلیل ظرفیت بالای این صنعت در بحث صادرات انرژی، نهایتاً نفع آن خصوصاً در شرایط تحریم به تمامی بخش‌های ملی و خصوصی ایرانِ عزیز بازمی‌گردد.

چالش ها و فرصت های رمزارز:

با پیشرفت صنعت برق و ترکیب آن با جبر بول و منطق، مدارهای الکتریکی و الکترونیکی به ابزار اصلی ساخت رایانه‌ها تبدیل شدند. با پیشرفت فن‌آوری و گسترش استفاده از رایانه‌ها و به وجود آمدن بسترهای دیجیتال تبادل داده‌ها تحولی عظیم در زندگی روزمره‌ی انسان‌ها پدید آمد تا جایی که زندگی انسان معاصر با زندگی انسان عصرهای گذشته تفاوت‌های بسیاری پیدا کرده است. امروزه بسیاری از فعالیت‌های روزمره‌ی انسان‌ها بر بستر دنیای دیجیتال صورت می‌پذیرد و همین امر باعث شکل‌گیری این ایده در ذهن‌ها شد که چرا مبادلات مالی را بر این بستر پیاده‌سازی نکنیم؟ در پاسخ به این سوال سال‌ها تلاش صورت پذیرفت که همه‌ی این تلاش‌ها با هدف کاهش کنترل دولت‌ها بر روی زندگی اقتصادی افراد جامعه و پاس‌داشت آزاد‌ی‌های اجتماعی صورت پذیرفت. رمزارز (رمزپول) نوعی ارز (پول) دیجیتال است که در آن تولید واحد پول و تأیید اصالت نقل و انتقال پول با استفاده از الگوریتم‌های رمزگذاری کنترل می‌شود و معمولاً به‌طور غیرمتمرکز (بدون وابستگی به یک بانک مرکزی) کار می‌کند. در سال ۱۹۸۳، دیوید شام یک نوع پول دیجیتال مبتنی‌بر رمزنگاری اختراع کرد که ای‌کش نام داشت. دیوید شام در سال ۱۹۹۵ یک پول دیجیتال دیگر به نام دیجی‌کش ابداع کرد که روش رمزنگاری آن به گونه‌ای بود که هیچ‌یک از بانک‌ها، دولت‌ها و اشخاص حقیقی و حقوقی قادر به ردگیری تراکنش‌های مالی نبودند. در سال ۱۹۹۶ در فهرست پست‌سپاری دانشگاه ام‌آی‌تی مطالبی منتشر شد که در آن یک نظام رمزپول به تفصیل شرح داده شده بود. این سلسله مطالب در همان سال توسط آژانس امنیت ملی آمریکا در قالب یک گزارش با عنوان «چگونه یک ضرابخانه بسازیم: رمزنگاری پول‌های الکترونیکی گمنام» منتشر شد. اولین رمزارزی که به صورت غیرمتمرکز کار می‌کرد بیت‌کوین بود که در سال ۲۰۰۹ توسط شخص یا اشخاصی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد. این رمزارز از الگوریتم اس‌اچ‌ای-۲ برای اثبات کار خود استفاده می‌کند. رمزارزها می‌توانند مانند سایر ارزهای فیات (بدون پشتوانه) قابلیت مبادله، انجام تراکنش، خرید آنلاین و غیره داشته باشند. بیت‌ کوین، اتریوم، لایت‌ کوین، بایت‌ کوین، بیت کوین کش، ریپل، مونرو، استلار، ورج و دیگر آلت‌کوین‌ها انواع رمز ارز هستند. هدف اولیه رمزارزها که شاید در ابتدا تنها پرداخت برای کالاها و خدمات بود اکنون به طرز چشمگیری تغییر کرده ­­است، به نحوی که شما می ­توانید رد پای رمزارزها و فن‌آوری زنجیره‌ی بلوکی (بلاک‌چین) را در زمینه­های گوناگون مانند بهداشت و درمان، صنعت بازی، هنر و مانند آن ببینید. از آنجا که رمزارزها به صورت غیرمتمرکز اداره می‌شوند، قدرت کشورها برای کنترل اقتصاد (که معمولاً از طریق بانک مرکزی اعمال می‌شود) را تضعیف می‌کنند. این امر توسط برخی از دوست‌داران رمزارزها یک ویژگی مثبت تلقی می‌شود، اما توسط برخی از دولت‌ها یک ویژگی منفی محسوب می‌گردد. همچنین ماهیت رمزنگاری‌شده‌ی تراکنش‌های مبتنی بر رمزارز باعث می‌شود که ردگیری این تراکنش‌ها دشوار یا غیرممکن باشد که این امر به عقیدهٔ برخی منتقدین زمینه‌ای مناسب برای استفاده از رمزارزها جهت پولشویی فراهم می‌کند. با فراگیر شدن کاربرد رمزارزها، میزان مصرف برق برای استخراج آن‌ها نیز به طرز چشمگیری افزایش یافته‌است، چنان‌که در سال ۲۰۱۸ پیش‌بینی شد که مقدار برقی که کشور ایسلند در این سال مصرف رمزارزها می‌کند بیشتر از مقدار برقی باشد که برای مصارف خانگی به کار می‌گیرد. در برخی کشورها نیز دولت‌ها اقدام به تعیین تعرفه‌های مالیاتی کرده‌اند که مخصوص مصرف برق برای رمزارزها است؛ ایران از جمله‌ی این کشورهاست. هم‌چنین با توجه به ویژگی‌های منحصر به فرد رمزارزها برخی کشورها ار جمله ایران اخیراً به دنبال راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌های ظالمانه‌ی ایالات متحده و هم‌چنین صادرات انرژی از این طریق هستند. در نهایت به نظر می‌رسد که با گسترش دنیای دیجیتال و فن‌آوری‌ها نوین می‌توان با برقراری تعاملی مناسب با این دنیای جدید کاری کرد که جامعه و حاکمیت به شکل مناسبی از مزایای این فن‌آوری‌ها بهره‌مند شوند.